Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Σπάσαμε τις Αλυσίδες μας τελικά ? 1832





   ΕΛΛΑΔΑ 1832

            Ξεχωριστή χρονιά... και Εθνική μεγάλη νίκη,
                     είναι του "Καλεντέρ Κιόσκ" η φετεινή συνθήκη,
                     καθώς την δική μας πολυπόθητη ανεξαρτησία
                     με την υπογραφή της αναγνωρίζει η Τουρκία.

Έτσι επισημοποιείται η ύπαρξη του νέου μας του κράτους,
βουλώνοντας και κάποια στόματα αποπάτους,
φέρνοντας ανθέλληνες, θεωρητικούς και μη, σε αμηχανία,          
που υποστηρίζαν ότι μετά αιώνων αθρόα φυλετική επιμιξία,
χάθηκε το ελληνικό το γένος...
                                    και η αναγέννηση του θα είναι ουτοπία...
Μα τον λύκο νίκησε τ' αγρίμι 
                                      [με όραμα την ποθουμένη ελευθερία !

Επεισοδιακή των αντιπροσώπων* η παρέλαση,             *εκπρόσωποι από κάθε περιοχή 
στις εργασίες για την Δ' εθνοσυνέλευση, 
φιλόδοξων πολιτικών μα και στρατιωτικών,
όπου εν μέσω πλείστων διαφωνιών
θ' αποφασίζαν, αν για ''κουμάντο'' θα φέρναν βασιλιά.  
                                                                         
'Ολοι οι Γραικοί από Στερεά, νησιά κι απ' το Μοριά
 στους αντιπροσώπους αναθέτουν στα τυφλά'
 να κάνουν τούτη τη πρωτόγνωρη ''δουλειά'',
 γιατί με τους εμφύλιους είδαν ότι ''δεν πήγε πουθενά''.

Οι αντιπρόσωποι,
               [για την ''έλευση του βασιλιά'' έχουν αποφανθεί,
(γνωρίζοντας ότι η εκλογή του Πρίγκιπα της Βαυαρίας*      *Όττο Φρ. Λούντ. φον Βίττελσμπαχ, 
                                                               χει προαποφασισθεί),
είτε υπακούοντας στις μεγάλες δυνάμεις εκείνου του καιρού
όπως αποκαλούσαν Αγγλία, Ρωσία, Γαλλία,
                                                                 με μία φράση του συρμού,
είτε από φόβο των συνεπειών του αντιθέτου,
αφού το ''δράμα'' παιζόταν κατόπιν οδηγιών,
                                                   [αγνώστου ξένου σκηνοθέτου.    

              Οι Γερμανοί ''προίκα'' δάνειο δίνουν στον Όθωνα  60 εκατομμύρια,
              ''...για νάχεις, τούπανε, δύναμη κινητήρια''.

              Πλήθος σφραγίδες και τζίφρες στα χαρτιά,
              για δάνειο που: ''δεν είν' χάρισμα
                                        [και ξηγημένοι νάμαστε παιδιά,
               σε δόσεις, και μάλιστα τρεις,
                                 [πρέπει να επιστραφούν τα φράγκα αυτά !''...


Τζίφρες με κείμενα σε ξένη γλώσσα, 
                           [για τους πολλούς δυσνόητα μεταφρασμένα
που λαϊκά και βρίζοντας...  τα λέγανε ''γραμματισμένα''*,     *καθαρεύουσα 
με πονηρές δεσμεύσεις και μνεία για ανυπακοή,
                                                       [που ακολουθούσε παραπέρα,
με ρήτρες λεπτομερείς,
                                      [μια εμφανής, σαφής φοβέρα (!) 
που έντεχνα είναι κρυμμένη,
                         [μα αντιληπτή σε μια ''ανάγνωση ελευθέρα''.
              
Κι αρχίζει το εξοντωτικό μνημονιακό ξέφρενο πανηγύρι,
που συνεχίζεται... τί κι αν αλλάξαμε αφεντικό,
                                              [κι αντί Σουλτάνο έχουμε ''Μέγα Βεζύρη'' !!


Μας έγινε συνήθεια και βλέπουμε απαθείς 
                                                                 [''κάποιους'' να μας πτωχεύουν,
άλλοι στης Βουλής της επιτροπές, ξαδιάντροπα, να μας δουλεύουν (!),
άλλοι την χώρα, τάχα για το καλό μας, συνέχεια να υποθηκεύουν..
Τα κόμματα βεβαίως να συμφωνούν,
                              [με τη τιβή να διαλαλάει  πως ''όλοι τους'' μας προστατεύουν.  


Από την Επανάσταση ακόμη,

                          [η Ελλάδα δανείζεται επιπόλαια και εξοργιστικά. 
Ουδέποτε κατάφερε να ελευθερωθεί ουσιαστικά.
Δυστυχώς θα κυβερνάται,  άντε ας το πω ευγενικά
(κι ας δυσκολεύομαι),
                                 πρόχειρα κι ''ερασιτεχνικά''.

Πολλές οι απορίες που ανακύπτουν,
                                                      [τεράστια ερωτηματικά.

Κακό μας κάνει η κρυφή ελπίδα και παρηγοριά,
πως... κάποτε... κάποιοι από τη νέα τη γενιά,
δεν θα κιοτέψουνε όπως εμείς,
                                         [και θα φωτίσουνε τη ''σκοτεινιά'',
και για ποιο λόγο το νέο κράτος δεν κατάφερε,
                                                         μέσα στα διακόσια χρόνια του,
εξ' αιτίας ''κάποιων'' γνωστών και μη εξαιρετέων,
                                              [ουδέποτε, να ''δέσει τα κορδόνια του".
                       __________

     Του γένους μας ίσως, η μέγιστη πολιτική μορφή,

         ο επτάκις πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης,
                                                          [γεννιέται επίσης τη χρονιά αυτή,
        μαζί με του Έθνους την παλιγγενεσία,
        ίσως από σύμπτωση ή από Θεία επιθυμία,
        μπας δούμε άσπρη μέρα,
                                     [μα έως τώρα δεν είδαμε καμία...


   Η.Π.Α. 1832


                                     
Με ιαχές...
              τον Μισισιπή κροσάρανε τον ποταμό
με το αγέρωχο "Μαύρο Γεράκι"* για αρχηγό,                    *Black Hawk
οι Σάουκ* οι γενναίοι Ινδιάνοι πολεμιστές                                *Sauk
και το Ιλινόϊς τάραξαν με επιδρομές.

Αγώνας... τη γη τους ν' ανακτήσουν 
στη γη των προγόνων να γυρίσουν.
εκεί, που ζούσαν πριν διωχθούν...
Πόθος μεγάλος να επαναπατριστούν.....

Μέχρι θανάτου θα πολεμήσουν,
                       μα απ' τους νεοφερμένους θα ηττηθούν !

                        ____________

Γιος αγρότη και Πρόεδρος των ΗΠΑ κατοπινός,
πολέμησε εκεί κι ο Λίνκολν σαν λοχαγός....


   ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ  1832

λεωφορείο < αρχαία ελληνική λεώς (: λαός) και φορείο (< φέρω)
Τα άλογα ζωντανά μοστράραν,
που αγκομαχώντας τα φουκαριάρικα βιράραν*                              *τραβάγαν
και ποιος να αμφισβητήσει τα λεωφορεία αυτών των τύπων,
των πόσων στ' αλήθεια ήτανε ίππων ? !

Η ιπποδύναμη στα πρώτα λεωφορεία
ήταν στους πάντες ορατή...
                                          μα στη κυριολεξία.

Όχι σαν τώρα που μπορεί και να στη ''σκάνε''
κι άλλα αντ' άλλων αμάξια να σου πουλάνε,
όπως τα χαμηλών ρύπων, τα ''καθαρά'' μαϊμού,
του εργοστάσιου του γερμανικού,
που ανακλήσεις αυτοκινήτων, όλο συγνώμες, 
                                                                 [κάνανε τις προάλλες.

''Δεν φτάνουν..''  λέν' οι κάτοχοι
                                   κι αποζημιώσεις ζητάν' μεγάλες.
                                       __________

Στη Νέα Υόρκη, του έτους τούτου,
                                                      [μία συνηθισμένη μέρα,
το πρώτο ρυμουλκούμενο, κάνει πρεμιέρα,
ο προππαπούς των Ντοτζ και Μερσεντές,
το θρυλικό το τράμ, με το οποίο είναι συναφές
και το τρόλεϊ, το σύγχρονο κερατοφόρο*                                 *με κεραία
καθώς με κέρατο... 
                  μοιάζει ο τρολές σ' αυτό το τροχοφόρο.               
__________________________________________________________________


   ΒΕΛΓΙΟ  1832

Η Αμβέρσα από την αριστερή όχθη του Σχέλντε (περ. 1890 – 1900)
                                                 
    Κανείς δεν δίνει σημασία
        για την πολύ βαριά ονομασία,
        πούχει η μεγάλη η προβλήτα,
        σαν αποβιβαστήκαμε κείνη τη νύχτα !

        Αμβέρσα... Εκείνο τον χιονισμένο Μάρτη,  
        δέσαμε με το πλοίο στη προβλήτα του Βοναπάρτη.

        Μετά από δίμηνο ταξίδι οι ναύτες είχαμε πάρτυ.
       
        Έμεινε ο βατσιμάνης* και βιαστικά φύγαμε όλοι                *φύλακας
        για κάτι ''βιτρίνες'', κάτω στη πόλη,
        πούχουν ''γυναίκες''... προκλητικά να σε κοιτάνε
        ίδιες σειρήνες 
                          και σε καλούν...  ''μαζί σου'' νάναι.

Σύμφωνα με την ιστορία, το 1832, ο Ναπολέων,
για να γίνει η προβλήτα, 
                       [άφθονο ξόδεψε χρήμα αφού επί πλέον
μεγάλο σχέδιο είχε... ώστε το πρώτο να κάνει,
του κόσμου ολόκληρου εκείνο το λιμάνι.

Τούτο τον κόμβο όμως... 
                      οι Βέλγοι τον είχαν κατακτήσει
Ένα αντίγραφο του κάστρου που ονομαζόταν 
Het Steen (Η Πέτρα)

στον Βελγο-ολλανδικό,
        [τον πόλεμο που είχε ξεκινήσει,
αλλά το κάστρο το γερό,
             [όσο κι αν είχαν πολιορκήσει
με πείσμα εκείνο αντιστεκόταν...
και όπως, απ' όλους τους, φαινόταν
με τίποτα δεν θα κατακτιόταν.

Μα η εχθρική προς τους Ολλανδούς,
               [νικηφόρα Γαλλική στρατιά
σαρώνοντας τα πάντα,
                               [ετούτη τη χρονιά 
το άπαρτο κάστρο κατακτά.


Οι γνώσεις μου αυτές προέρχονται από επισκέψεις σε μουσεία...
Ε, που και που οι ναυτικοί ξεφεύγουνε και λίγο απ' τα χαμαιτυπεία.
______________________________________________________________________________

 
 ΓΕΡΜΑΝΙΑ 1832

Πίνακας του Johann Heinrich Wilhelm Tischbein, 1786  Λάδι σε καμβά 164 x 206 cm, με τίτλο Goethe in the Roman Campagna,

Δέκα επτά μετράει χρόνια στη Γερμανία,
η νέα συνταγματική δομή, η Συνομοσπονδία,
αφού είναι πλέον παρελθόν... 
                          η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Οι πρίγκηπες για να υπογράψουν την συμφωνία,
απαίτησαν να συνεχιστεί των κρατιδίων τους η ανεξαρτησία...

Διατηρώντας τα προνόμια...
                                υπογράφουν για τη Συνομοσπονδία,
με την ανάλογη βέβαια αναμπουμπούλα κι αντιδικία,
που βάστηξε χρόνια μα με τον ένα ή άλλο τρόπο,
στέριωσε ως τα σήμερα στον βορεινό εκείνο τόπο...

Έτσι φτάνουμε στο χίλια οκτακόσια τριανταδυό,
που θάναι όντως για τη Γερμανία ένα έτος θλιβερό.

Στη Βαϊμάρη, τον Μάρτη της χρονιάς αυτής,
αφήνει την τελευταία του πνοή ένας μεγάλος ποιητής,
ο Γκαίτε ο Γερμανός φιλόσοφος...
                              και ότι άλλο θα μπορούσες να σκεφτείς !

Σάστισα όταν στο δίκτυο τον αναζήτησα...
και διαβάζοντας τις παραπομπές ίσως να αμφισβήτησα,
το πώς ένας άνθρωπος μπορεί, 
να κάνει τόσα πράγματα σε μια ζωή...

Σε μια περίπτωση, μονολόγησα, θα ήταν δυνατόν,                      
αν ήταν μαζί ο Πλάτων, ο Θαλής και... 
                                             ο σοφός ο Σολομών.

Μελετώντας κατέληξα ότι τα έκανε όλα αυτά,
κι ίσως ακόμη και άλλα άγνωστα πολλά !!

     Ο Γκαίτε άριστος υπήρξε θεολόγος,
     μα και ζωγράφος... όπως και βοτανολόγος...


     Κριτικός αυστηρός της μουσικής,
     φυσικός, πολυμαθής και ποιητής,
     διπλωμάτης, αφοριστής,
     ημεριολογογράφος, λογοτέχνης,
     και θεωρητικός της Τέχνης..


     Επίσης αυτοβιογράφος, ζωολόγος,
                                   [και συγγραφέας θεατρικός,
     ορυκτολόγος, παράγων κυβερνητικός,
     κριτικός Τέχνης και νομικός,
     βιβλιοθηκονόμος, πολιτικός,
     φιλόσοφος και....
                         [συγγραφέας ταξιδιωτικός !   


Μαγεία... 
είναι να πιστεύεις στον εαυτό σου.
Αν μπορείς να το κάνεις αυτό... 
μπορείς να κάνεις τα πάντα.
Βόλφγκανγκ Γκαίτε
___________________________________________________________________





* Για τη σειρά των αναρτήσεων ''Ιστορίες της Ιστορίας'' 
συνεργάστηκαν οι Π. Ματαράγκα και Κ. Ραπακούλια
_____________________________________________


7 Μαΐου 1832. 
Η Ελλάδα αναγνωρίζεται επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος 

* Προίκα-Δάνειο στον Όθωνα, τον πρώτο Βασιλιά του Βασιλείου της Ελλάδος,

Όταν η Ελλάδα αρχίζει να στέκεται στα πόδια της, ο πρώτος κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας που αρχίζει να την οργανώνει, χαρακτηρίζεται ως Ρωσόφιλος από τις τότε ισχυρές δυνάμεις και δολοφονείται το 1831.

Μετά από διάφορες προτάσεις των ισχυρών, και με το φόβο να ξαναρχίσουν οι εμφύλιοι -ίσως και να μην σταμάτησε ποτέ η εθνική φαγωμάρα- συμφωνήθηκε να έρθει ως Βασιλιάς ο πρίγκιπας  Όθων-Φρειδερίκος-Λουδοβίκος, πλήρες όνομα Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ, Πρίγκιπας της Βαυαρίας και να γίνει πρώτος Βασιλιάς του Βασιλείου της Ελλάδος.

Οι Γερμανοί για να γλυκάνουν την τοποθέτηση του στη χώρα, του δίνουν το 1832 σαν προίκα, 60.000.000 φράγκα, ως δάνειο, το οποίο θα πληρώναμε σε τρεις δόσεις. 

Δίνουν 1.000.000 στους Οθωμανούς ως αποζημίωση για την εξαγορά των επαρχιών Εύβοιας, Φθιώτιδας, και Φωκίδας, 

Από το συμφωνηθέν ποσό των 60.000.000 φράγκων, τα 20.000.000 συμψηφίζονται για την εξόφληση προκαταβολών προηγούμενων δανείων. 

Το 1/6 του υπολοίπου δανείου για την κάλυψη των εξόδων της βασιλικής Αυλής, που όλοι ήταν βαυαροί σύμβουλοι και υπάλληλοι του Όθωνα.

Στις 25 Ιανουαρίου 1833, σε ηλικία 17 ετών, ο Όθωνας αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο, από τη βρετανική φρεγάτα «Μαδαγασκάρη», εν μέσω λαϊκών επευφημιών, συνοδευόμενος από τριμελή Αντιβασιλεία Βαυαρών (που θα κυβερνούσε μέχρι αυτός να ενηλικιωθεί, το 1835) και πολυμελή βαυαρικό τακτικό στρατό (3.500 στρατιώτες) που βαθμιαία συμπληρώθηκε από «εθελοντές», στην πλειοψηφία τους Γερμανούς.

* Μέγας Βεζύρης, Ο τίτλος του Μεγάλου Βεζίρη ή Μεγάλου Βεζύρη (οθωμανικά τουρκικά: vezir-i âzam ή sadr-i âzam) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους στη διοικητική οργάνωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Στην ουσία ο Μεγάλος Βεζίρης ήταν ο επικεφαλής των κρατικών υπηρεσιών, διοικητής του στρατού (εξαιρουμένων των γενιτσαρικών ταγμάτων της πρωτεύουσας), επικεφαλής του αυτοκρατορικού συμβουλίου και της δικαιοσύνης, φορέας της σουλτανικής σφραγίδας και στην ουσία ο μόνος πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του Σουλτάνου.

* Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε - Johann Wolfgang Goethe,  Παγκοσμίου αναστήματος Γερμανός ποιητής, μυθιστοριογράφος, δραματουργός, θεωρητικός της Τέχνης και επιστήμονας.
Στην Λειψία ήρθε σε επαφή με το έντονο ελληνικό στοιχείο της πόλης. Ως φίλος των Ελλήνων και της Ελλάδας αφιέρωσε πολλά έργα του στην Ελληνική Αρχαιότητα. Γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη στις 28 Αυγούστου 1749, πέθανε στη Βαϊμάρη στις 22 Μαρτίου 1832)
Το «Και εγώ στην Αρκαδία», από τα πιο χαρακτηριστικά και προσωπικά έργα του, γραμμένο υπό μορφή ημερολογίου, με έντονο αυτοβιογραφικό χαρακτήρα, όπου περιγράφει τις τις εμπειρίες του από τα ταξίδια που πραγματοποίησε στην Ιταλία από το 1786 ως το 1788.
Παρερμηνεύτηκε από πολλούς ως άγνοια της Ελλάδας, καθώς ποτέ δεν είχε επισκεφτεί την Αρκαδία.

Η φράση απαντάται για πρώτη φορά στα λατινικά και είναι τίτλος δύο πινάκων του Νικολά Πουσέν (1594-1665)

"Αρκαδία": Μια περιοχή της αρχαίας Ελλάδας στην κεντρική Πελοπόννησο που οι κάτοικοί της σε μεγάλο βαθμό είναι απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο και ζουν μια απλή ποιμενική ζωή. 
Έτσι η Αρκαδία γίνεται το σύμβολο για κάθε περιοχή που προσφέρει αγροτική απλότητα και ευχαρίστηση. Ο όρος Αρκαδία χρησιμοποιείται για να αναφέρεται σε ένα φανταστικό και παραδεισένιο τόπο. Ο φανταστικός αυτός τόπος τοποθετείται στην ελληνική Αρκαδία. 

Η Αρκαδία αποκτά μια μυστηριακή έννοια για τους ποιητές και καλλιτέχνες της εποχής της Αναγέννησης και του Μπαρόκ. Συμβολίζει έναν εξιδανικευμένο τρόπο ζωής, όπου οι άνθρωποι ζουν απλά ως βοσκοί σε αρμονία με τη φύση και αφιερώνουν τον χρόνο τους στην ποίηση, τη μουσική, τον έρωτα, την ανεμελιά. 




* Μπλακ Χωκ - Black Hawk,  αναφέρεται σε έναν αρχηγό ινδιάνικης φυλής που την οδήγησε το 1832 σε πόλεμο με την αμερικανική κυβέρνηση, γνωστό και ως “πόλεμο του μαύρου γερακιού”. 

Ο συγκεκριμένος πόλεμος έλαβε χώρα στο Illinois -εκεί όπου έδρευαν αρχικά οι Hawks- και το Μαύρο Γεράκι αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες μορφές της ινδιάνικης ιστορίας. 
Στην εποχή μας μνημονεύεται στις ΗΠΑ σαν παραβολή τραγικού ήρωα και το όνομα του έχει δοθεί σε πολλές αμερικανικές ομάδες.



* Αμβέρσα, είχε φτάσει στο κατώτατο οικονομικό της επίπεδο το 1800 και ο πληθυσμός της είχε μειωθεί σε κάτω από 40.000 κατοίκους, όταν ο Μέγας Ναπολέων, αντιλαμβανόμενος τη στρατηγική της σημασία, παρείχε κονδύλια για να μεγαλώσει το λιμάνι της, με την κατασκευή νέας προβλήτας, η οποία ακόμα και σήμερα αποκαλείται "η προβλήτα του Βοναπάρτη". 
Δημιουργήθηκε επίσης, μέσω υδατοφράκτη, δίοδος προς τη θάλασσα και εκβαθύνθηκε ο ποταμός Σχέλντε, ώστε να μπορούν μεγαλύτερα πλοία να προσεγγίζουν την πόλη. 
Ο Ναπολέων έλπιζε ότι κάνοντας την Αμβέρσα το πιο τέλειο λιμάνι στην Ευρώπη θα μπορούσε να ανταγωνιστεί το λιμάνι του Λονδίνου κι έτσι να μειώσει τη βρετανική ανάπτυξη. Ωστόσο, χάνοντας τη μάχη του Βατερλώ δεν μπόρεσε να δει το σχέδιό του να ολοκληρώνεται. 
Το 1830 η πόλη καταλήφθηκε από τους Βέλγους εξεγερμένους, αλλά το κάστρο της εξακολουθούσε να κατέχει η ολλανδική φρουρά, με επικεφαλής τον στρατηγό Ντάβιντ Χέντρικ Σασσέ (David Hendrik Chassé). 
Επί ένα διάστημα, ο Σασσέ βομβάρδιζε περιοδικά την πόλη, προκαλώντας της μεγάλες καταστροφές αλλά, το 1832, το κάστρο πολιορκήθηκε από τη γαλλική Στρατιά του Βορρά υπό τον Στρατάρχη Ζεράρ. Κατά την επίθεση αυτή η πόλη υπέστη και άλλες καταστροφές. 
Τον Δεκέμβριο του 1832, ύστερα από γενναία άμυνα, ο Σασσέ προέβη σε έντιμη παράδοση, τερματίζοντας έτσι την πολιορκία της πόλης.

* Η Γερμανική Συνομοσπονδία και η Ομοσπονδιακή της Συνέλευση δημιουργήθηκαν ως επακόλουθο του Κογκρέσου της Βιέννης το 1815 μετά την ήττα του Ναπολέοντα. 
Το αρχικό σχέδιο ήταν να δημιουργηθεί μια νέα συνταγματική δομή για τη Γερμανία μετά τη διάλυση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οκτώ χρόνια νωρίτερα. Οι πρίγκηπες των Γερμανικών κρατιδίων ήθελαν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους, και ως εκ τούτου η Γερμανική Συνομοσπονδία δημιουργήθηκε ως χαλαρή συνομοσπονδία ανεξάρτητων μοναρχικών κρατιδίων, αλλά περιελάμβανε επίσης τέσσερις ελεύθερες πόλεις. Η ιδρυτική πράξη ήταν η Γερμανική Ομοσπονδιακή Πράξη της 8ης Ιουνίου 1815 (Γερμανικά: Deutsche Bundesakte, η οποία ήταν μέρος της συνθήκης του Κογκρέσου της Βιέννης.


Η Ομοσπονδιακή Συνέλευση δημιουργήθηκε ως μόνιμο κογκρέσο αντιπροσώπων όλων των κρατών μελών, το οποίο αντικατέστησε την πρώην αυτοκρατορική κεντρική εξουσία της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 

Η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δημιουργήθηκε όταν στέφθηκε αυτοκράτορας (Kaiser) το 962 ο Όθων Α΄ ο Μέγας, της δυναστεία των Οθώνων, δουκών της Σαξονίας. 
Ο τελευταίος αυτοκράτορας ήταν ο Φραγκίσκος ο Β΄, ο οποίος υποχρεώθηκε σε παραίτηση από τον Ναπολέοντα το 1806 κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων.

Αρχικά η έκταση περιελάμβανε και περιοχές της Ιταλίας (και τη Ρώμη), αλλά αργότερα περιορίστηκε στην κεντρική Ευρώπη. Η επίσημη ονομασία, που άλλαξε αρκετές φορές, από τα τέλη του 15ου αιώνα ήταν Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους (λατινικά Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicae, γερμανικά Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation).




 σκέψεις..λεύτερες 
   πολιορκημένες